Dankwoord 9Inleiding 111. Jacob Israël de Haan en zijn weg naar het beloofde land 15Jeugd en carrière 16Op het punt van vertrek 22De reis naar het Heilige Land 302. Palestina en zionisme rond de Balfour Declaration 35Palestina 35De zionistische beweging 38De Balfour Declaration 403. In het gouden Jeruzalem 45De Heilige Stad 45Wonen in een multi-etnische stad 51Een van de nette mensen 564. Feuilletonist en correspondent 69Aanstelling 69De feuilletonist 71Drie feuilletons 75De correspondent 84Eerste botsing met de Zionistische Organisatie 855. Van zionisme naar ultraorthodoxie 93Orthodoxie en ultraorthodoxie 93Het zionisme en de Mizrachi 98Rabbijn Sonnenfeld en De Haans vroomheid 102De Asjkenazische gemeente en Agoedat Israel 1146. Arabische vriendschappen en homoseksualiteit 119Connecties met Arabof ielen 119De familie Aweidah 125De jonge vriend Adil Effendi 130Arabische contacten 137Homoseksualiteit 1427. Van King-Crane naar Northcliffe 151De King-Crane Commissie 152De Haan en het Arabisch verzet tegen het Nationaal Tehuis 194Arabisch geweld: het feest van Nebi Mussa 2058. Joodse joden en niet-joodse joden: de inrichting van dejoodse gemeenschap in Palestina 215Zionistische bestuursinstellingen 216De Regulations for the organisation of the Jewish Community 217Het matseproces 222De rol van De Haan in het verzet tegen de Regulations 2289. Van Northcliffe naar Hussein 235Lector aan de Government Law School 235Op weg naar het mandaat 237Het bezoek van de persmagnaat Northcliffe 239Reacties op de Sonnenfeld-delegatie 248De staking aan de Rechtsschool 255Correspondent van de Daily Express 263De nemesis: Frederick Kisch 26710. Een driehoeksverhouding in Amman: Hussein, Kisch enJacob Israël de Haan 271Koning Hussein van de Hidjaz 271De Haans banden met Abdullah, emir van Transjordanië 274Als correspondent op bezoek bij de koning 275Kisch en de zionistische delegatie 278De Agoeda-delegatie bij de koning 281Als correspondent op bezoek bij de kalief 287Het resultaat en de gevolgen 29711. Naar het einde dat hij niet keren kon 303Het groeiende isolement 305Nieuwe kansen 309De doodsbedreigingen 310In de ogen van zijn tijdgenoten 313Affectie in de laatste maanden 317De moord en de reacties 322De begrafenis 32912. Epiloog 333De opsporing van de daders 333Afwikkeling van de nalatenschap 335De slagschaduw van De Haan 337De Haans geestelijke erfenis 339De personen in zijn Palestijnse leven 341Afkortingen en glossarium 347Archieven en literatuur 349Index 356Jacob Israël de Haan was romanschrijver, dichter en jurist. In Nederland was hij bekend als schrijver van Pijpelijntjes (1904), een roman waarin openlijk homoseksualiteit werd beschreven. Hij bekeerde zich tot het zionisme en emigreerde in 1919 naar Palestina als correspondent voor het Algemeen Handelsblad. Zijn feuilletons schetsen een levendig beeld van de politieke situatie en het leven van alledag in het nieuwe Joods Nationaal Tehuis, dat zich dankzij de Balfour Declaratie in Palestina ontwikkelde.In Jeruzalem sloot hij zich echter al snel aan bij de anti-zionistische ultraorthodoxe gemeenschap van rabbijn Chaim Sonnenfeld en bij de Agoedat Israël, de internationale organisatie van orthodoxe Joden. Hij werd hun juridisch adviseur en politiek woordvoerder in hun conflict met de zionistische organisatie. De Haan leverde onder andere kritiek op deze organisatie omdat zij bij de verwezenlijking van het Joods Nationaal Tehuis te weinig rekening hield met de Palestijnse Arabieren, die negentig procent van de bevolking uitmaakten. In juni 1924 werd hij door een zionistische commando vermoord.