Wat blijft een vader over na het overlijden van zijn tienjarige dochter? Soms berusting, maar vooral schuldgevoel, twijfel, wanhoop en duizenden vragen. Uiteindelijk komt hij tot de conclusie dat hij nog maar één ding zeker weet; het mooiste asfalt ligt in het Krugerpark. Zijn dochter Jacqueline, was een meisje dat wilde zijn als alle andere kinderen. Een kind dat wilde lachen en spelen. Helaas had zij een spierziekte waardoor haar leven gevuld was met rampspoed.
Ellende waar zij een lach tegenover zette. Jacqueline is een hartverscheurend verhaal waarin verslaglegging van het ziekteproces van een prachtig meisje wordt afgewisseld met herinneringen en overdenkingen over de dood. Daarnaast is het ook een pamflet tegen de huidige gezondheidszorg. Het boek wil een bijdrage leveren aan het besef dat het ziekenhuis geen gezondheidsfabriek moet zijn waar productiviteit, efficiëntie en marktwerking de toverwoorden lijken, maar dat echte zorg veelal bepaald wordt door warmte, respect en een beetje aandacht.
Rindert de Vries is werkzaam als spoedeisende hulp verpleegkundige in een groot
ziekenhuis. Hij heeft drie kinderen waarvan de jongste is overleden. Dit was voor hem de reden om te gaan schrijven.