Vanaf de moederschoot heeft Jakob er álles aan gedaanom de zegen te bemachtigen. Hij moest echterleren dat deze alleen uit genade te verkrijgen is.In beginsel kreeg hij in Bethel de zegen. Dat wastoen Jakob was uitgewerkt. Toen ging de hemel voorhem open. Toch was het daarmee voor Jakob nietopgelost. Hij miste de troost van de zegen nog. Datbleek in Pniël, waar hij zei: ‘Ik zal U niet laten gaan,tenzij dat Gij mij zegent.’ De volle troost werd hempas geschonken toen hij het geheel mocht verliezen.De auteur wil in deze overdenkingen laten zienhoe Gods verkiezende liefde verheerlijkt wordt inhet leven van een dwalende zondaar. Het leven vanJakob is nog steeds tot onderwijs voor hen die nietweten hoe zij de zegen kunnen verkrijgen. ‘Zalighij, die in dit leven, Jakobs God ter hulpe heeft.’De overdenkingen zijn bijzonder leerzaam om persoonlijkte lezen, maar ook heel geschikt om te gebruikenin de leesdiensten.Ds. A. Schot is predikant van de gereformeerdegemeente te Nunspeet.Eerder verschenen van deze auteur:– Man van smarten– Het verbrijzeld hart verheugd