Jan Olde Rikkert (1929-2009) was gedurende een lange reeks van jaren pastoor in Zevenaar. In die tijd heeft hij op ieder die hij ontmoette een diepe indruk gemaakt. Al kort na zijn overlijden werd het initiatief genomen om een boek aan hem te wijden. Zo'n boek zou niet alleen persoonlijke herinneringen moeten bevatten, maar ook artikelen waarin zijn optreden als pastor nader werd beschouwd en tegen de achtergrond van kerk en theologie van zijn tijd zou worden geplaatst. Het resultaat is een gemengd boeket van persoonlijke ervaringen en kritische afstand. Dit boek bevat behalve een biografie van Jan Olde Rikkert ook kerkhistorische, spirituele en pastorale reflecties over zijn persoon en werk. Het vormt een hommage aan deze voorganger die voortleeft in de harten van allen die hij nabij is geweest.

'Zijn stijl was de stijl van de aanwezige. Iemand die bij je is en je trouw blijft. De levende vertaling van degene aan wie hij zijn leven wijdde. De onnoembare naam van Jahweh. Ik ben er en Ik zal er zijn. Ik ben met je en dat zul je zien. Hij had de gave van het woord, maar meer nog de gave van het "er zijn"...'