Toen Leonie haar kinderen verloor waren haar toekomstdromen in één keer weggevaagd. Ze was moeder, maar in stilte. Een afscheid in plaats van een kraamfeest.Ze kwam erachter dat rouwen meer behelsde dan afscheid nemen van haar baby. Ze moest op zoek naar de zin van het leven na het onmenselijke wat haar en haar man was overkomen. Ze moest leren weer te genieten, te dromen en zichzelf toe te staan gelukkig te zijn. Dit was niet makkelijk. Haar gevoelens vlogen alle kanten op. En ze kreeg er moeilijk grip op. Ze had ruzie met haar man omdat hij anders omging met het verlies dan zij. Had ruzie met haar omgeving omdat ze haar niet de steun en hulp boden die ze zocht. De ontreddering en wanhoop was groot. Hoe kon ze ooit weer gelukkig zijn? En mocht ze wel weer gelukkig worden? En zo ja, wanneer dan?Achter het verdriet ontdekte ze een kracht die haar hielp het verlies van haar kinderen te verweven in haar leven. Een kracht die haar in staat stelde het leven weer op te pakken en weer gelukkig te zijn. En dat gunt ze elke ouder. In dit boek deelt ze ervaringen en tips die jou en je naasten helpen bij het rouwproces zodat jullie het leven weer durven te omarmen.