Op kerstavond gaat de deurbel en als Dolores Thijs opendoet ziet ze haar huisarts staan. Sfeer en kaarslicht zijn dan iets uit een ver verleden, een tijd die nooit meer terugkomt. Omdat de medewerkers van het zwembad ook zin hebben in kerstavond nemen ze het risico om het water te verversen terwijl er nog gezwommen mag worden. De pomp zuigt John met zijn vriend Mark naar het afzuigrooster... Dolores, de moeder van John, beschrijft in Je stappen op de twaalf treden de shock die daarop volgt, de verpletterende confrontatie met de dood en hoe de tijd voor haar en haar gezin stil blijft staan terwijl het leven verdergaat. 'Dolores Thijs schrijft op wat anderen die een dierbare hebben verloren, niet eens kunnen uitspreken. Heel herkenbaar en een grote steun!''Het boek heeft me diep geraakt. Hoewel de tranen in mijn ogen brandden, kon ik het niet meer wegleggen.'Dolores Thijs is schrijfster en journaliste. Al in 1981 kreeg ze in Vlaanderen de prijs voor het beste literaire debuut. In de periode die volgde publiceerde ze een aantal romans. Bij Uitgeverij Marmer verscheen in 2014 Retour Berlin Ostbahnhof. In 2015 publiceerde ze de roman Het huis aan de Sont over het leven van Karen Blixen na haar terugkeer uit Afrika. Als freelance journalist schreef Dolores de afgelopen decennia voor vrijwel alle grote vrouwenbladen.(Fragment)Ik ben de eerste die Johns kamer durft binnen te stappen. Vroeger had ik weleens geprobeerd me voor te stellen hoe dat zijn zou: de kamer van een overleden kind binnengaan, daar geconfronteerd worden met alle spulletjes en herinneringen, een heel kinderleven opgeslagen binnen een paar vierkante meter. Ik had gedacht waanzinnig te zullen worden. Nu sta ik met blinde ogen rond te kijken. Ik pak de zwemtas uit: zijn kleren, een leeg portemonneetje, elastiekjes voor zijn beugel en zijn beugeltje.