Door de crisis stijgt het aantal werklozen in rap tempo. Wie dit overkomt en ouder is dan 45, acht zichzelf vaak kansloos op de arbeidsmarkt. Terwijl hij volgens de AOW-norm nog 22 jaar voor de boeg heeft. Hoe díe tijd te overbruggen? Lees het boek 'Je 2de carrière' en je komt vast op goede ideeën. Sommige mensen tellen de jaren tot hun pensioen. Dan begint het grote genieten. Daar hebben ze het hele leven voor gewerkt. Maar wie garandeert dat ze dan nog gezond en fit zijn? Kun je niet beter genieten tijdens je werkzame leven? Ton Wilthagen, hoogleraar Arbeidsmarktvraagstukken aan de Tilburgse universiteit, hoort 45-plussers weleens op verjaardagsfeestjes vertellen dat ze dromen van een restaurantje in Portugal. `Als we niet meer hoeven te werken, dan gaan we dingen doen die we echt leuk vinden.' Maar waarom die plannen nú niet verwezenlijken? Er is veel moed voor nodig om een vaste baan in te ruilen voor een vrij bestaan zonder financiële zekerheid. Maar sommige mensen die hun baan onvrijwillig hebben verloren , zeggen dat het ontslag het beste is dat hun is overkomen. Ze waren gedwongen een nieuw middel van bestaan te zoeken en vonden vaak iets wat veel beter bij hen paste. Bovendien leert de tijdgeest om je eigen werkgever te zijn. Voor de meeste nieuwkomers op de arbeidsmarkt is een nieuwe baan niet meer weggelegd. Tíjdelijk werk, vaak op projectbasis, is tegenwoordig de standaard. Je moet jezelf verkopen. We zijn op weg naar een 'klusseneconomie'. Wie wil werken, moet goed kunnen formuleren wat hij te bieden heeft. Voor al die duizenden mensen die op latere leeftijd werkloos worden, valt dat natuurlijk niet mee. Ze voelen zich afgedankt en zijn niet gewend zichzelf te verkopen. Maar het helpt niet om in de slachtofferrol te vervallen, integendeel. 'Iedereen heeft een uniek talent en wie dat in werk weet te benutten, boort een eindeloze bron van voldoening aan en wordt bovendien ook steeds beter in dat werk', zegt Jan de Dreu. Hij maakte zelf een carrièreswitch op zijn 43ste. Hij werkte als interimmanager, maar kon daarin zijn talent als onderwijzer niet kwijt. Nu begeleidt hij anderen bij een wending in hun loopbaan. 'Ik ken een vrouw die iets dufs deed op een kantoor en tot de ontdekking kwam dat ze zangeres wilde zijn. Nu zit ze bij de opera.' Het boek van uitgever Donald Suidman staat vol met dit soort voorbeelden. Niet alleen succesverhalen. Een ontslagen medewerker van een notariskantoor is al vijf jaar aan het solliciteren, maar komt niet aan de bak. Zijn kennis en ervaring worden nu niet benut, zegt hij zonder zelfverwijt. Hij legt de oorzaak bij de crisis. Hij heeft zich er langzamerhand bij neergelegd. Een communicatiemedewerker wordt ontslagen, vindt werk als postbode en is daar heel tevreden mee. Een secretaresse bedenkt op haar 50ste dat ze zinvoller werk wil doen, rolt van het ene baantje in het andere en eindigt als vrijwilliger in het welzijnswerk. Een prachtig verhaal komt van Feico Houweling, die met zijn laatste geld een loopbaantraject volgde. Een confronterende zoektocht. Zijn groepsgenoten zaten daar op kosten van zijn baas. Hij betaalde alles zelf. Maar ontdekte wel waar zijn talent lag en vond daarvoor een nieuw beroep: verhalenverteller. 'Er is meer werk dan er banen zijn', zegt een loopbaanadviseur. `Alles aanpakken' is haar parool voor wie even zonder zit, al is het vrijwilligerswerk. Social media, zoals Linkedln, Twitter en Facebook zijn daarvoor onmisbare instrumenten. 'Sluit je aan bij de juiste netwerken en discussiegroepen. Ga naar congressen en conferenties. Schroom niet en vraag een netwerkgesprek aan bij de organisatie of instelling waar je aan het werk zou willen.' Alle verhalen in het prachtig vormgegeven boek komen eigenlijk op één ding neer: volg je hart. 'Toen je zeven was, deed je van nature waar je goed in was', zeggen vrijwel alle coaches en adviseurs. 'Wil je weten wat je echt leuk en belangrijk vindt? Ga dan terug naar je jeugd.' Makkelijk praten, zal menigeen denken die is vastgelopen in het arbeidsproces. Maar de verhalen inspireren wel, zowel die van ervaringsdeskundigen als die van loopbaanadviseurs. Het boek leest als een trein en ik las het ook in de trein. Ik rolde makkelijk van het ene verhaal in het andere. Het is een optimistisch en uitdagend boek. Iedereen zal er punten van herkenning in vinden. En wellicht motivatie uit putten om nieuwe wegen in te slaan.

Het leek er even op dat er niks ergers was dan werkloos worden na je 45ste. Dan kon je het schudden. De groep was hopeloos en afgeschreven in deze arbeidsmarkt. Het boekje Je 2de carrière biedt hoop voor de oudere werkzoekende. Werk vinden kan wel, zolang je de bakens maar flink verzet en je op een nieuwe manier denkt. Het boekje is meer een uit zijn krachten gegroeid tijdschrift dan een boek om van voor naar achteren te lezen. De pagina's hebben een fijne opzet (en opmaak) om doorheen te bladeren en er dingen uit te pikken. Het ene advies (netwerken) klinkt beter dan het andere (je passie zoeken) , maar een algemene pasklare oplossing voor 45-plussers is er dan ook niet. Er staan succesverhalen in, maar ook de treurige gevallen waarbij je vermoedt dat het nooit meer wat wordt. Dat de bedrijven waar redactionele aandacht aan is besteed ook adverteren in het boek, komt wat verdacht over. Er hadden best nog wat tips in mogen staan hoe je als 45-plusser reorganisaties overleeft en aan ontwikkeling binnen een baan doet. Voorkomen is immers altijd beter dan genezen. Verder is het een handig boekje.