Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir gingen - en gaan voor sommigen nog steeds - door voor het ideale paar en de grootste denkers van de twintigste eeuw. Vrijheid en transparantie, authenticiteit en openheid waren de sleutelwoorden die hun denken en doen kenmerkten. Veel biografie en studies besteden echter te weinig aandacht aan hun tomeloze ambitie en geraffineerde carri planning, hun perfide leugenachtigheid tegenover anderen, elkaar en zichzelf, hun politieke verblinding en verheerlijking van geweld en revolutie, hun vooringenomenheid en vooroordelen, hun verkettering van vrienden die hun meningen niet deelden. De auteur van Jean-Paul Sartre, De Beauvoir, vrijheid en terreur Frans de Haan belicht op heel persoonlijke toon, aan de hand van de werken van Sartre en De Beauvoir die tijdens hun leven en postuum zijn verschenen en van studies die voor en na hun overlijden het licht zagen, de duistere kanten van twee typisch Franse intellectuelen, symbolen van een voorgoed afgesloten tijdperk - zij het niet voor iedereen.
Frans de Haan (1935) studeerde Franse taal- en letterkunde en geschiedenis van de Middeleeuwen in Amsterdam en Caen (Normandi Hij was vele jaren docent aan het Vossius-Gymnasium, waar hij van 1947 tot 1953 ook leerling was, en aan de universiteit van Amsterdam. Hij schreef onder meer in Maatstaf, Forum der Letteren en Intermediair. Voorts vertaalde hij uit het Frans, het Engels en het Amerikaans, aanvankelijk vooral fictie, later in het bijzonder non-fictie. Enkele van de door hem vertaalde auteurs zijn Gilbert Sinou Nina Berberova, Jules Verne, Andrew Holleran, Robert Hellenga, Georges Perros, Paul Hazard, George Duby, Pierre Sansot, Alain Finkielkraut, Tzvetan Todorov, Michel Onfray, Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir. Tegenwoordig woont en werkt hij afwisselend in Amsterdam en in Justine in de Franse Ardennen.