InhoudsopgaveVoorwoord 4Vertrouwen als ankerpunt - Inleiding 61 ‘Ga voor het hoogste’ 8Peter Dijkshoorn, bestuurder met een missie2 ‘De separeer maakt je zieker’ 18Het verhaal van Eva3 Van cachot tot contact 24De geschiedenis van separeren3.1 Het kind in het cachot 253.2 De kinderpsychiatrie 273.3 Actiegroep Waer gebeurt 283.4 Contact als interventie 293.5 De cyclus doorbreken 304 Storm binnen Accare 34Het verhaal van een psychiater5 Het zal je werk maar wezen 42Gevolgen voor de medewerkers5.1 Toen separeren nog gewoon was 435.2 Confrontatie met eigen onmacht 475.3 Zonder separeer vleugellam 485.4 Zien om te geloven 495.5 Het belang van opleiden 516 Een Intermezzo 54Anders behandelen6.1 De crisiskliniek 556.2 KINGS voor gezinnen 626.3 Even rust in een gastgezinnen 637 Je bent welkom maar de deur blijft open 66Het verhaal van een moeder en een dochter8 ‘Het lukt ook bij de moeilijkste jongeren’ 74De ervaring van orthopedagogisch centrum Ambiq9 Veranderen doe je niet alleen 80De inspecteur en de financier aan het woord9.1 Wieny Tietema: Een inspecteur tegen terreur 819.2 Lawrence de Robles: Out of the Box 8410 Ondertussen in de JeugdzorgPlus 88Het verhaal van een pleegmoeder11 Naar humane jeugdhulp 94Dit kun je doen11.1 Stop met ja-maren 9511.2 Vertrouwen, inhoud en houding 9711.3 Jij hebt de sleutel 102Over Accare 106Over de auteurs 106Geraadpleegde bronnen 107Noten 109Een belangrijk boek over hoe te stoppen met separeren en betere jeugdhulp te bieden. Voor beleidsmakers, bestuurders, behandelaars, ouders en ervaringsdeskundigen.Dit boek is het is het verhaal van jongeren, ouders, behandelaars, psychiaters, bestuurders en andere mensen die willen dat er in de jeugdhulp nooit meer gesepareerd wordt omdat het schadelijk en traumatisch is en jongeren zieker maakt. Separeren van kinderen en jongeren in Nederland gebeurt nog dagelijks terwijl het niet hoeft. In Nederland laten enkele jeugdhulporganisaties al langer zien dat er betere manieren zijn om jeugdigen die een gevaar voor zichzelf of de omgeving vormen te helpen. Accare besloot in 2006 als eerste jeugdhulporganisatie om ermee te stoppen. Nu staan álle jeugdhulporganisaties voor deze uitdaging. Maar hoe doe je dat? Wat is daarvoor nodig? Wie draagt het risico? En welke sleutel heb jij zelf als groepsleider, behandelaar, bestuurder, raadslid of wethouder? In dit boek vertellen betrokkenen van Accare over hun ervaringen, de tegenslagen en de successen. Het was een intens proces, dat veel heeft gevraagd van alle betrokkenen. Ze hielden het vol door steeds terug te keren naar de overtuiging dat separeren inhumaan en onnodig is. Met dit boek willen ze inspireren en motiveren om samen te werken aan humane jeugdhulp zonder separeren. Het kan!“Ik zat in de separeer om rustig te worden maar ik werd alleen maar wanhopiger. Dan heb je iemand nodig die een arm om je heen slaat en gewoon met je praat. Ik werd overspoeld door emoties van diepe wanhoop in een setting waar je er niets mee kunt.”