Joannes Vollenhove (1631-1708) was een man van het Woord. Hij rondde zijn theologiestudie in Groningen af bij Samuel Maresius en was, na een korte periode in Vledder, gedurende tien jaar predikant in Zwolle en bijna veertig jaar in Den Haag. In het Haagse gemeentearchief liggen honderden preken van zijn hand, waarvan een aantal in de zeventiende en de achttiende eeuw is gepubliceerd. De Oxfordse eredoctor schreef ook veel gelegenheidsgedichten en religieuze poëzie, die vooral in intellectuele protestante kringen lang aftrek vond via Poëzy (1686) en Kruistriomf en gezangen (1750). Tevens is een groot deel van Vollenhoves correspondentie met ambtgenoten en mensen uit de wereld van kunst en wetenschap binnen de Republiek bewaard gebleven. Op basis van al deze documenten en van onderzoek in kerkelijke en locale archieven heeft G.R.W. Dibbets een biografie geschreven van deze belangrijke predikant en dichter, die met name om zijn taalgebruik werd gewaardeerd.