Johannes Coccejus (1603-1669) was een prominent zeventiende-eeuws gereformeerd theoloog; een groot kenner van de oosterse talen en de rabbijnse literatuur. Hij meende dat de notie van het verbond tussen God en mensen de sleutel was om de Bijbel te verstaan. Daarbij had hij veel aandacht voor de spirituele dimensies van het verbond in het leven van de gelovigen. In dat verband sprak hij over het verbond als 'vriendschap met God'. Deze theologische en spirituele aspecten worden in dit boek kernachtig uiteengezet met behulp van enkele sleutelteksten uit het omvangrijke werk van Coccejus. Zo wordt de negatieve beeldvorming overtuigend gecorrigeerd en wordt uit zijn eigen geschriften duidelijk dat Coccejus in de gereformeerde traditie stond.