Architect Johannes Mutters jr. (1858-1930) was een belangrijke protagonist van de Haagse art nouveau architectuur, maar was als ‘modebewust’ ontwerper ook thuis in tal van andere stijlen. Na zijn opleiding in Den Haag en Antwerpen startte Mutters een eigen bureau, dat vele opdrachten kreeg voor winkelwoonhuizen, kantoren, hotels en sociëteiten, villa’s en landhuizen. Mutters uitbundige paviljoens trokken de aandacht op wereldtentoonstellingen. Ook op stedenbouwkundig gebied was hij actief. Hij ontwierp onder andere de uitbreidingsplannen voor Wassenaar en Rijswijk. Vanaf eind jaren negentig maakte Mutters furore met opvallende gevels en interieurs, die overdekt zijn met kleurrijke art nouveau motieven, fraai gecombineerd met exotische details. Zoals in dit boek naar voren komt, had Mutters als architect echter nog een andere kant. Hij was bijzonder geïnteresseerd in de mogelijkheden die nieuwe bouwmaterialen boden. Zo paste hij als eerste Nederlandse architect gewapend beton toe in zijn gebouwen.