Misschien zeg je vaak ja, probeer je alles zo goed mogelijk te doen, race je van hot naar her en vergeet je daarbij rust te nemen. Diep van binnen weet je dat je meer naar je eigen gevoel moet luisteren en minder naar wat anderen van je verwachten. Misschien denk je dat het over een paar weken, maanden of volgend jaar wat rustiger is en je dan tijd hebt voor jezelf. Maar de ratrace blijft doorgaan. Wellicht lig je s nachts uren te piekeren over wat je nog moet doen, maak je lijstjes om dingen bij te houden, kun je je steeds moeilijker concentreren op het werk, ben je altijd moe, kom je te laat op privéafspraken, ben je kortaf naar anderen en heb je minder zin in sociale `verplichtingen. Tot het moment dat je lichaam en geest aan de noodrem trekken. Je hebt jezelf langdurig overbelast en nu heb je een burn-out. Je kunt moeilijk accepteren dat dit jou overkomt. Je hebt naar eigen zeggen gefaald. Het doet zeer. De controle over je eigen lijf en emoties ben je kwijt. Maar je bent niet de enige!