De essays in deze publicatie weerspiegelen de zoektocht van jonge moslims naar een zinvolle en zelfbewuste invulling van hun leven in een westerse samenleving. Ze laten zien waar zij zich door laten inspireren en met welke dilemma’s en levenskwesties zij worstelen. In hun betogen geven de jonge moslims kritiek op verschillende vormen van islambeleving in Nederland. Ook stellen ze vragen bij de keuzen die ze zelf maken en roepen ze andere moslims en niet-moslims op zichzelf vragen te stellen. Hoe kan hun eigen beleving van de islam behulpzaam zijn bij het zich thuis voelen in de maatschappij? En zijn hun geloofsopvattingen daarbij het enige richtsnoer?

In het huidige tijdsbestek is het voor jonge moslims geen sinecure om hun ideeën en hun kritiek op hun geloof te vertolken. Nederland voert een roerig debat over de staat van de multiculturele samenleving. We zien niet alleen het debat waarmee helderheid in posities en overtuigingen wordt geschapen, maar ook confrontatie als provocatie. Hoe frank en vrij kun je zijn met kritiek op de eigen, relatief kleine geloofsgemeenschap als je je als jonge moslim nog niet op je gemak voelt in een samenleving die kritisch tot agressief afhoudend tegenover de islam staat? Hoeveel speelruimte heb je om een eigen invulling aan je leven te geven bij het dominante maatschappelijke discours waarbij dubbele loyaliteit – met de Nederlandse samenleving én met het land van oorsprong van jezelf of van je ouders – uit den boze is? Hoe krachtig moet je zijn om op te boksen tegen het heersende feministische ideaal van eenduidige en eenvormige gelijkheid van man en vrouw?

De jonge moslims die in deze bundel het woord nemen, vinden hun eigen antwoorden in een samenleving die haar seculariteit als een kroonjuweel lijkt te koesteren.