'Jood en Jezus' toont aan de hand van het leven van de schrijfster, dat gekenmerkt werd door langdurige post-traumatische stress en verslaving, een vergelijkbaar patroon waarin Israël gevangen zit. De trauma's die de Joden hebben opgelopen in de Shoa en in al die eeuwen daarvoor, hebben hen, nu ze het heft in eigen handen hebben, gebracht tot een obsessie met macht. Geschreven in Samaria op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever, midden in Palestijns gebied, wordt de dramatische actualiteit voelbaar in de beschreven dagelijkse gebeurtenissen, Daarin wordt zichtbaar hoe Israël afstevent op haar dieptepunt, waarop zij hopelijk, net als de schrijfster zelf, tot de erkenning komt van haar machteloosheid en het besef dat er maar Een is, Die haar kan redden.