‘Een einde aan de komedie. (...) Eindelijk weer kunnen denkenen zeggen wat je wil, geen rol hoeven spelen, jezelf niet groterhoeven voordoen dan je bent.’Zo omschrijft Abraham Roos hoe hij zich voelt als Nederlandeindelijk is bevrijd. Bijna anderhalf jaar lang kon Ab, ondergedoken,zichzelf niet zijn. Hij wás Theo van Leur, de vertegenwoordiger vande Ortskommandant van Amerongen. Als de facto burgemeestervan het Utrechtse dorp onderhield hij tegelijkertijd nauwe bandenmet het lokale verzet.Dit boek vertelt niet alleen hoe Ab noodgedwongen TheodorusMarinus van Leur werd, het vertelt ook het even schrijnendeoorlogsverhaal van de familie van de kruidenier en van enkele vanzijn vrienden. Journalist Leonie Sinnema hielp Jaap Roos, Abrahamsoudste zoon, dit indrukwekkende familieverhaal uitzoeken enopschrijven.De oorlog blijft onwerkelijk, wat je moest doen om een kans tehebben te overleven ook. Ab Roos’ relaas is er een van moed,vindingrijkheid en groot doorzettingsvermogen. Gebaseerd oporiginele documenten van tijdens en na de oorlog biedt Deburgemeester een aangrijpend portret van een heel markante manen zijn familie.