Stel je voor: Je bent geboren in een hok in een dierentuin. Je bent een vosje en eigenlijk hoor je thuis in de natuur. Daar zou je kunnen rennen, kunnen zwemmen, kunnen jagen, duizend geuren ruiken, met andere vossen spelen. Daar ben je vrij om te doen wat je wilt.
Maar je zit in een hok, je krijgt iedere dag je eten, je hebt nog nooit gerend of gezwommen, je kunt niks doen en je mag niks. Je weet niet eens waarom je bent zoals je bent.

En dan gebeurt het: Op zekere dag ontstnapt het vosje Jozefien uit de dierentuin. Ze gaat op zoek naar haar geboortegrond, naar haar 'wortels', naar andere vossen, die vrij leven in de duinen, waarover ze haar ouders zo vaak heeft horen vertellen. Daar vindt ze het Kietelbos.

Hans Plomp was ook een echte 'stadsrat', een Provo. Pas nadat hij met een groepje vrienden en vriendinnen in Ruigoord ging wonen, ontdekte hij een andere manier van leven, dichter bij de natuur. Veel meer OER. Net als in dit verhaal. Jozefien van het Kietelbos is geïllustreerd met elf tekeningen van Roberta Cohen.