Jules Van Dorpe (1856-1902) werd eind negentiende eeuw een haast legendarische figuur in ons land. Hij bracht het als zoon van een eenvoudige Deinse politieman tot de nummer twee in de Congo-Vrijstaat van Leopold II. Zijn voordrachten in Vlaanderen met toen onbekende exotische verhalen, lokten soms meer dan duizend luisteraars. En hij had het luisterend oor van de koning. Maar bijna twaalf jaar hard labeur in Congo eiste zijn tol. Hij werd amper 46 jaar oud.

In zijn geboortestad Deinze kreeg hij in 1908 onder grote belangstelling een monument. Een groot deel van de Belgische pers tekende present. Enkele weken later gaf Leopold II zijn ‘Vrijstaat’ door aan de Belgische staat. Nu wordt naar wat zich daar afspeelde terecht met andere, veel kritischere ogen gekeken.

Deze biografie over Jules Van Dorpe belicht een merkwaardig stuk Belgische, Congolese en Deinse geschiedenis en werd samengesteld door zijn stadsgenoot Stefaan De Groote. Het AfricaMuseum in Tervuren, het Deinse mudel en Denis Pieters gaven hun toestemming om foto's uit hun collectie te gebruiken. Voormalig hoogleraar koloniale geschiedenis aan de VUB Guy Vanthemsche verstrekte advies.