Voorstelling van stoutmoedig romandebuut ‘Julia & Romeo’.Dit boek is een vlijmscherpe satire op de tragiek van Romeo & Julia.De auteur probeer met deze roman duidelijk te maken dat we na al die eeuwen plus de emancipatie, op het vlak van menselijkheid, nog geen stap vooruit gekomen zijn. Niet in de westerse wereld, noch in de brousse. Omdat simpelweg overal ter wereld onzichtbare vrouwelijke wetten heersen. Hij doet ook een bescheiden poging om af te rekenen met de angst voor discriminatie. Dikwijls een gevaarlijke vorm van censuur is mijn mening. De auteur hekelt op een groteske wijze elk personage hetzij blank, zwart, rijk, arm, dik, dun, homo, hetero enzovoort. Deze techniek creëert een enorme vrijheid om de schijnheiligheid in deze snobistische wereld, (hopelijk ongestraft) bloot te leggen. Hij is niet helemaal in zijn opzet geslaagd, omdat hij het niet gewaagd heeft om van Romeo een moslim te maken, een bewijs dat we middenin de censuur van een schrikbewind zitten.Zijn ondervinding is dat het manuscript hevige reacties opriep.