Juliana (1909-2004) was een door velen geliefde vorstin; nietteminweten we weinig van haar persoonlijk leven. Na een afgeschermdejeugd in de benauwenis van het hof en na haar opbloei tijdens haarverblijf in Canada gedurende de Tweede Wereldoorlog, waarbij zezich veel actiever inzette voor de geallieerde zaak dan veelal wordtgedacht, begon Juliana in 1948 vol ambitie aan haar ‘zware maarmooie’ taak. De competente prinses werd evenwel algauw geconfronteerdmet grote persoonlijke en politieke teleurstellingen enhaar regeringsperiode werd getekend door een reeks van crises.Juliana’s blijvende liefde voor prins Bernhard, die in 1936 als haarbevrijder uit de hemel was gevallen, werd haar achilleshiel. Hijbracht haar bijna ten val.
Juliana was grillig en gretig; gelovig en goedgelovig. Gewoon wasze in elk geval niet. Ze moest functioneren in een wereld van zichvaak superieur voelende mannen. En zoals ze zich tegen allerleiandere conventies verzette, verzette Juliana zich van jongs af aantegen de achterstelling van vrouwen.
Niet eerder verscheen een zo uitgebreide, op wetenschappelijk onderzoekgebaseerde biografie van de vorstin die velen beschouwenals ‘onze’ koningin. Withuis kon haar werk baseren op brieven enander nooit eerder gepubliceerd privémateriaal. Daarmee schreefze niet alleen een intieme en indringende levensgeschiedenis,maar ook een portret van een veelbewogen eeuw.