‘Clark zet de motor uit. Nadia heeft gelijk. De sterrenhemel is hier niet bezoedeld door lichtpollutie en strekt zich oneindig uit. Het is een strakke nacht, koud, waardoor hun adem een waas legt op de ramen, tot ze de sterren niet meer kunnen zien. Er wordt geen woord gesproken. Nadia is zich heel erg bewust van een nieuw element in zijn lichaamsgeur van haardvuur en fris water: lust. En ze weet wel zeker dat zij die geur ook uitademt. Hij vult de auto. Nadia weet dat ze hem bewust naar deze afgelegen plek heeft doen rijden en dat hij dat ook weet.’Nadia Van Laethem woont al vijf jaar met haar half Thaïse man Liam in Vancouver. Ze werkt er als vormgeefster voor een Canadees magazine. Haar leven kabbelt rustig voort.Maar dan wordt ze opgebeld door haar vader. Amo, Nadia’s zo geliefde grootmoeder, is overleden in tehuis ’t Schoonpark.Als de notaris het testament van Amo voorleest, zitten niet alleen haar broers, vader, tante, de huisarts en een vriendin rond de tafel, maar ook een onbekende man van rond de vijftig met Afrikaans bloed. In haar testament bekent Amo dat de man haar zoon is uit een buitenechtelijke relatie.Dat is niet de grootste verrassing voor Nadia. Langzaam begint het haar te dagen dat haar grootmoeder geen natuurlijke dood gestorven is. Waarschijnlijk is ze vermoord.Wie kan de dader zijn? En wat was zijn motief? Staat het antwoord in de notitieboekjes die Amo aan Nadia heeft nagelaten?http://www.linkeroeveruitgevers.be/boeken/p/detail/kamer-27