Dit boek schetst het boeiende portret van een groep Marokkaanse'rand-' of 'kansparels', jongemannen die zich spreekwoordelijkaan de rand van de samenleving bevinden.Meer dan dertig jaar - niet eerder volgde een wetenschapper een groepMarokkaanse criminele jongens zo lang en zo intensief. Hij vroeg zich afhoe hun levens zich zouden ontwikkelen.De jongens groeien op in de jaren tachtig in de Amsterdamse volksbuurtDe Pijp. Ze spijbelen, lopen weg van huis en zitten zonder werk.Hun motto is: 'Werken is voor de dommen.' De politie is hun gemeenschappelijkevijand.Ze vormen een jeugdbende en breken auto's open, sluipen woningenbinnen, stelen uit winkels en beroven mensen op straat. Een aantal raaktverslaafd en moet stelen om de heroïne te kunnen kopen. Hulpverleners enjongerenwerkers hebben geen vat op hen.Wetenschapper Hans Werdmölder wist stukje bij beetje hun vertrouwente winnen. Hij hield contact met de jongens, inmiddels mannen vanmiddelbare leeftijd. In zijn boek krijgen we een kleurrijk, maar vaak ook triest beeld van hun levensloop.