De internationaal vermaarde Argentijnse dichter Alejandra Pizarnik, nu voor het eerst naar het Nederlands vertaald, werd geprezen door Octavio Paz en Roberto Bolaño en was bevriend met Julio Cortázar en Silvina Ocampo. In haar werk onderzoekt ze de veranderlijke facetten van het zelf en de grens tussen spraak en stilte. In Keisnijding (1968) vond Pizarnik haar meest persoonlijke thema’s: eenzaamheid, kindertijd, waanzin en de dood. Haar poëzie is tegelijkertijd intens en speels en soms visionair, en wordt vooral gekenmerkt door een alles overschaduwende hang naar bevrijding.