‘Hij steekt zijn hand naar haar uit. Ze twijfelt. Is hij niet veel te oud? Is hij niet onaantrekkelijk met dat non-descripte voorkomen van hem? Heeft ze ooit nee gezegd tegen een avontuur? Ho, stop! zegt Autrice. Denk goed na over wat je over jezelf afroept.

Ben jij niet degene die altijd zegt dat schrijven offers vraagt? fluistert Dione, terwijl ze haar hand in de richting van die van Kiefer beweegt. Het is een grote hand, een hand waarin de wereld past, en haar hand, dat blijkt ook goed te gaan.’

In Kiefers hand brengt Dieuwertje Mertens de levens van Dione, de ‘autrice’ van dit verhaal, die een affaire heeft met de Joodse kunstenaar Abraham Kiefer, en van haar grootmoeder, die er een verhouding met een voormalige ss’er op na hield, bij elkaar in een groter verhaal over liefde, overspel, religie, kunst en schrijverschap.

Wat beweegt deze vrouwen? Welk stempel drukken hun buitenechtelijke liefdes op hun kinderen en op de familieverhoudingen? De autrice in dit verhaal speelt meedogenloos met mensen, hun geschiedenissen en de taal.

In deze gewaagde, sprankelende roman rekt Mertens de grenzen van de verbeelding op.