'Kirremirre' was niet a-priori geschreven om uitgegeven te worden, want literaire ambitie of pretentie liggen er niet aan ten grondslag. Toen die gelegenheid zich dan toch voordeed, vond Devan Bertho het echter wel de moeite waard om de talloze herinneringen aan zijn jeugd in het Maaskantse geboortedorp aan de drukpers toe te vertrouwen. Hiermee wilde hij naast zijn eigen nakomelingen, ook de vroegere en vooral de nieuwe inwoners van de oude Limburgse Maaskant, aan de hand van verhalen met betrekking tot de `petite histoire` van dorp en streek, aantonen hoe anders dan nu het leven in die uithoek indertijd wel was. Zo hoopt hij tevens iets bij te dragen tot de heemkundige aanvulling van de eerste helft der twintigste eeuw.