Felix Feuerthal, pseudoniem van een bekend historicus – schrijft naar aanleiding van een ongelukkige liefde de geschiedenis die hij altijd heeft verzwegen: het verhaal van zijn jeugd, getekend door mishandeling en psychologische terreur. Vertrekkend vanuit zijn vroegste herinneringen beschrijft hij hoe hij terechtkomt in een hel, waaruit geen ontsnapping mogelijk is. Een hel waarin slachtofferschap en medeplichtigheid verward raken en de menselijkheid op sterven na wordt gedood.
Wat doet het mishandelde kind met de volwassene die zijn menselijkheid probeert te herwinnen?
´Ik zie alle scènes haarscherp voor me en moet ze beschrijven in de samenhang die ik als kind niet kon aanbrengen, zodat de herinnering gestalte krijgt en naar believen kan worden opgeroepen en weer worden afgevoerd in plaats van mij onverhoeds in de rug te bespringen. Demonen, ik kan jullie aan! Ik ben geschiedschrijver, dat scheelt.´