Dit boek is Ennio’s tweede dichtbundel. Het vervolg op zijn eerste: ‘Omdat het altijd weer lente wordt’. Een verdiepend, confronterend, maar vooral een HartHeelMakend eerbetoon aan het innerlijke proces van het worden wie je werkelijk bent, door te ontworden wie je dacht te moeten zijn. Beschreven door de gedichten van zijn verdere leven, nu liggend in jouw handen, uit zijn hart aan jou toevertrouwd en gegeven. Hij pakt je voorzichtig, vol begrip bij de hand, en leidt je zo, dwars door het KnopenDal heen, naar vrijheid, met Liefde naar de andere kant…