Kleine Johanna groeit op in een typisch jaren vijftig, Brabants, katholiek gezin met tien kinderen. Ingeklemd tussen oudere zussen en broers die haar jennen en de jongere voor wie ze moet zorgen, heeft ze geleerd geen vragen te stellen.

Kleine Johanna verwondert zich erover dat het luik 's avonds dicht gaat en de kinderen op zolder zijn opgesloten. Dat ze geen pettycoat mag. Dat de mannen een kip dronken voeren en 'opereren'. Dat ze in een donkere kloostercel strafregels moet schrijven: 'Ik mag oma niet bezoeken'.

Kleine Johanna kijkt naar het devote Mariabeeld op het dressoir en vraagt zich af wat het betekend dat ze onbevlekt ontvangen is. En waarom heeft Jezus eigenlijk zoveel bruiden, met lange zwarte jurken en een zwarte kap op het hoofd?

Kleine Johanna is ook trots. Want wie heeft er nou een levende pop, een schommelzusje? En een vader die van de kerktoren afsjeest? En borsten van wc-papier? Niemand. Helemaal niemand.

Met Kleine Johanna schreef Josine van Dalsum een ontroerend en aangrijpend boek waarin talloze mensen zich zullen herkennen. Het verhaal is gebaseerd op haar eigen kindertijd.