Renaat Ramon (Brugge, 1936) auteur van gedichten, visuele poëzie, aforismen, monografieën en essays, is ook performer en beeldend kunstenaar. Ramon wordt door Luc Pay gezien als een demiurg die een nieuwe wereld creëert en door Alain Germoz als 'le maître des signes' die een nieuwe taal hanteert. Hendrik Carette heeft hem de titel wiskunstenaar toebedacht, een kwalificatie die slaat zowel op de poëtische precisie waarmee Ramon zijn kritische klemtekens legt als op de mathematische exactheid van zijn beeldend werk.

Titels als Oogseizoen, Ansichten en Zichtbare stem zijn kenmerkend voor zijn dubbeltalent en ook Klemteken is een typische Ramontitel: een neologisme dat de twee aspecten van zijn poetische besogne,het woord-werk en het beeld-werk perfect verenigt.
Hierover schreef samensteller Jooris van Hulle: 'Ramon werkt aan een opus, waarin beeldende kunst en poëzie niet vanuit de antithese worden beoefend - hoewel ze uiteraard hun eigen wetmatigheden kennen -, maar in een volgehouden beweging naar een synthese worden omgebogen die haar fundament vindt in de beheerste en doordachte vormgeving'.

Jooris van Hulle is recensent voor onder andere Poëziekrant en De Leeswolf. Hij publiceerde kritisch proza (Ik schrijf zoals ik schrijf , 1990, Wilde inkt en ambrozijn, 1997), bloemlezingen (De praalstoet van de taal, 2004, Schrijf vaker, schrijf meer: brieven van geliefden, 2005, Langs het hoogriet / langs de laagwei, 2007, Iedereen is van ergens, 2011) en monografieën. Hij vertaalde uit het Afrikaans werk van onder andere Riana Scheepers en Christine Barkhuizen le Roux.