Voor artsen die het menselijk individu als geheel beschouwen, steunt de geneeskunde op de basiswetenschap van de klinische epidemiologie. Deze omvat de regels voor de meest wezenlijke elementen van het medisch handelen: het afwegen van risico's, het interpreteren van diagnostisch onderzoek, het schatten van een prognose en het instellen van een behandeling.

Klinische epidemiologie behandelt de belangrijkste epidemiologische begrippen vanuit de wezenlijke klinische vragen. Deze uitgave sluit daarom nauw aan bij de Grondslagen der epidemiologie, van Vandenbroucke en Hofman, waarin de algemene principes van epidemiologisch onderzoek zijn verwoord. De structuur van Klinische epidemiologie is ontleend aan de klassieke, hippocratische indeling in etiologie, diagnose, prognose en therapie.

Voor alles is geprobeerd het epidemiologisch gedachtegoed in een klinisch kader te behandelen. De thuiskomst van de epidemiologie vertoont een zekere weerbarstigheid, en het is voor Hofman, Grobbee en Lubsen een uitdaging geweest deze weerbarstigheid te overwinnen. Door middel van opgaven na elk hoofdstuk kan het geleerde meteen in praktijk worden gebracht.