Op de een of andere manier moest hij toch greep krijgen op zijn leven. Of op wat er van zijn leven nog restte. Of op wat van die rest nog de moeite waard was. Misschien was het de moeite waard. Misschien ook niet, je wist het niet.Ik weet niet waartoe ik besta. Een voor de hand liggende fout zou zijn die vraag als volgt te formuleren: Waartoe besta ik? Maar daar trap ik niet in, daarvoor loop ik te lang mee. De juiste formulering van de vraag is heel belangrijk, dat is immers de sleutel voor de zoektocht die ik ben gaan ondernemen. Dus ik formuleerde de vraag achter de vraag, de enig juiste vraag, heel precies, als volgt: Waarom weet ik niet waartoe ik besta?