In 2006 liet Tjitske Jansen op de Vlaamse radio nieuw werk horen. 'Ze trekt je mee, prikkelt je verbeelding, eist je aandacht, laat je achter met het gevoel: nee, dit kan nog niet gedaan zijn, zeg me dat het niet waar is, is dit nu al gedaan, ik eis méér!' schreef een bewonderaar op zijn weblog nadat hij de opnames had bijgewoond. Omdat de dichteres zelf ook vond dat dit uit fragmenten opgebouwde gedicht om meer vroeg, werkte ze het uit tot een volledige bundel, met de titel Koerikoeloem. In liefdevolle observaties laat ze hier het verleden botsen op het heden, schakelt ze moeiteloos tussen antiaanbakpan en God, en mixt ze documentairestijl met sprookjesfiguren. Ze toont de condition humaine aan de hand van haar persoonlijke geschiedenis.

Koerikoeloem werd in 2009 bekroond met de Anna Bijns Prijs.
Quotes
'De nieuwe bundel Koerikoeloem van Tjitske Jansen is beheerst door herinneringen. Geen weemoed, maar veel realisme dat ontroering en humor oplevert. Jansen bewijst dat er nu meer interessante vrouwelijke dichters zijn dan ooit. (...) Op een indringende, dramaturgisch meeslepende manier doet ze verslag van haar leven tot nu toe.'
De Morgen

'Je stapt in haar boek als in zo'n wagentje in een attractiepark of op de kermis. Iemand haalt een hendel over en je drukt op een knop, en daar schiet je als lezer over een enkel spoorbaantje het donker in en krijg je een ritje door het leven van Tjitske Jansen. (...) Koerikoeloem heet de attractie. Het is half sprookjeshuis, half sprookjesgrot en het karretje waarin je hebt plaatsgenomen maakt van die scherp piepende, hoekige bochten tussen beide.'
Volkskrant magazine

'Deze ongeschminkte poëzie wérkt.'
Vrij Nederland


'Koerikoeloem is de beste bundel van 2007.'
De Groene Amsterdammer