15 miljoen mensen op dat hele kleine stukje aarde, die schrijf je niet de wetten voor, die laat je in hun waarde.' Zelden is het zelfbeeld van Nederlanders treffender omschreven dan in het liedje waarmee de Postbank niet zo lang geleden reclame maakte. Zo willen Nederlanders graag gezien worden: als mondig, zelfverzekerd en onafhankelijk. Als heersers in hun eigen rijk. Als Koning Burger. Maar hoe vorstelijk is hun gedrag eigenlijk? Van der Lans schildert een samenleving waarin het persoonlijke sluipenderwijs de maat is geworden voor het publieke gedrag van mensen. Politici en bestuurders vluchten in beleid, journalisten lopen achter hypes aan en professionals zonderen zich steeds verder af van de leefwereld van burgers. In Zelfbedieningszaak Nederland klaagt Koning Burger steeds luidruchtiger over de kwaliteit van het bedienend personeel. Dat kan alleen veranderen als de cultuur van bureaucratische onverschilligheid wordt doorbroken. Van der Lans gaat op zoek naar nieuwe vormen van publiek leiderschap. Niet door Grote Leiders, maar door kleine helden. Door professionals die zich niet opsluiten in kantoren en die weer serieus werk maken van Koning Burger