Meer dan anderhalve eeuw geleden begon een groepje jonge, vooraanstaande Hagenaars met het bouwen van woningen voor deugdzame arbeiders en ambachtslieden die in die tijd met hele gezinnen in vochtige kelders en overbevolkte sloppen woonden. Om maatschappelijke en hygiënische ontsporing te helpen voorkomen, realiseerden zij op kleine schaal 'smakelijke huizing zonder weelde, die aan eigen haard bindt'. De Koninklijke Haagse Woningvereniging van 1854 bracht sindsdien, samen met vooraanstaande architecten, vernieuwende soorten arbeiderswoningen tot stand die soms internationaal de aandacht trokken.
De vereniging is altijd klein, financieel onafhankelijk en eigenzinnig gebleven. Het woningbestand heeft sinds de oprichting regelmatig veranderingen ondergaan. De laatste decennia bestaat het bezit nog vooral uit kleine, binnenstedelijke woningen voor eenpersoonshuishoudens die wat betreft de architectuur een verrijking zijn voor het stadsbeeld. In dat kader houdt de vereniging zich ook bezig met de herbestemming van karakteristieke bestaande gebouwen.
In dit rijk geïllustreerde boek worden alle gebouwen die de vereniging ooit in bezit heeft gehad en in bezit heeft, in hun maatschappelijke en ruimtelijke context besproken. Wat betekent een dergelijk particulier initiatief voor een stad als Den Haag? Met alle ontwikkelingen rond de grote corporaties is het verhaal van deze kleine, onafhankelijke vereniging opnieuw actueel geworden.