In het rekbare universum dat Thomas Möhlmann al in zijn debuutbundel opbouwde, krijgen zijn personages nu gezelschap van een duidelijker aanwezige ik. Tastend naar uitersten laat de dichter zijn taal en gedachten vieren. Wat moet kapot en wat moet geprezen, en: waar vind en geef je geborgenheid? Een bont gezelschap van moeders, kafka's, hotelreceptionisten, koningen, kijkers en taxichauffeurs zoekt mee naar het goede antwoord. Of een betere vraag.

Thomas Möhlmanns debuutbundel De vloeibare jongen verscheen in 2005, werd in 2006 genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs en in 2007 bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. Möhlmann stelde meerdere poëziebloemlezingen samen en is hoofdredacteur van poëzietijdschrift Awater.

Over De vloeibare jongen:

'In het vinden van een betekenisvolle verhouding tussen detail en geheel, tussen suggestie en beschrijving is hij meesterlijk geslaagd.'
juryrapport lucy b. en c.w. van der hoogtprijs

'Met zijn debuut voegt Möhlmann zich direct al bij de interessantste dichters van vandaag.'
juryrapport c. buddingh'-prijs

'Möhlmanns taal en melodische ritme verleiden tot verdwalens toe.'
arie van den berg, nrc handelsblad

'Dit is uitzonderlijk goede poëzie.'
piet gerbrandy, de volkskrant