Treur beschrijft hoe zij zichzelf moest uitvinden als student. Tegelijkertijd schetst ze een mooi portret van haar oom Jaap, negen jaar ouder dan zij. Jaap had het syndroom van Down en stierf op zijn eenendertigste aan hartfalen. Treur was dol op hem, ze waakte bij zijn sterfbed. Toen nog niet wetende dat Jaap én zijzelf allebei 'Kreeften' waren, want aan astrologie deden ze niet in haar zwaar gereformeerde boerenfamilie.

Op luchtige toon behandelt Treur de zogenaamd typerende eigenschappen van Kreeften, waaronder trouw. Maar later bekent ze dat horoscopen haar kwaad maken. Astrologie is onzin, maar blijft aantrekkelijk voor velen. Vanwege het idee dat je snel en makkelijk iets over jezelf kunt leren, zonder dat je met dat 'inzicht' iets hoeft? Het fenomeen 'cadeauboeken' verdient een wantrouwige houding, maar deze serie pakt tot nog toe goed uit.