Lina Hersenvoort bereidt zich voor op de tachtigste verjaardag van haar vader, die in Den Haag een befaamd Frans restaurant runt. Ze kan inmiddels prima overweg met het leven. Maar terwijl ze bezig is met de feestelijkheden, dringen herinneringen en schuld zich toch weer op. En dit keer is het eten van kalfshersenen niet voldoende om haar woede te stillen.
Met haar eigen, doorleefde stemgeluid besluipt Justine le Clercq de diepgewortelde agressie van Lina. Komt die voort uit plezier, sensatie of ligt er iets anders aan ten grondslag? Krimp is een huiveringwekkende zoektocht naar de oorsprong van vrouwelijk geweld.
Recensies
Er staat geen zin te veel. Alles klopt.
Het Parool
Op onsentimentele, bijna humoristische toon (dat 'bijna' maakt het zo goed) beschrijft en analyseert Le Clercq Lina's leven aan de zelfkant. (...) Koel en te stoer wordt de roman daarom nooit: Le Clercq heeft precies de juiste toon gevonden.
de Volkskrant
Je begint steeds meer mee te leven. [Le Clercq] slaagt erin alles normaal te maken, hoe gek en tragisch en meelijwekkend het ook is. En op het laatst hartverscheurend. (...) En dus pakken de donkere wolken zich dreigend samen in deze roman, maar zat ik er nog bij te glimlachen ook.
Lina Hersenvoort bereidt zich voor op de tachtigste verjaardag van haar vader, die in Den Haag een befaamd Frans restaurant runt. Ze kan inmiddels prima overweg met het leven. Maar terwijl ze bezig is met de feestelijkheden, dringen herinneringen en schuld zich toch weer op. En dit keer is het eten van kalfshersenen niet voldoende om haar woede te stillen.
Met haar eigen, doorleefde stemgeluid besluipt Justine le Clercq de diepgewortelde agressie van Lina. Komt die voort uit plezier, sensatie of ligt er iets anders aan ten grondslag? Krimp is een huiveringwekkende zoektocht naar de oorsprong van vrouwelijk geweld.
Recensies
Er staat geen zin te veel. Alles klopt.
Het Parool ·
Op onsentimentele, bijna humoristische toon (dat 'bijna' maakt het zo goed) beschrijft en analyseert Le Clercq Lina's leven aan de zelfkant. (...) Koel en te stoer wordt de roman daarom nooit: Le Clercq heeft precies de juiste toon gevonden.
de Volkskrant
Je begint steeds meer mee te leven. [Le Clercq] slaagt erin alles normaal te maken, hoe gek en tragisch en meelijwekkend het ook is. En op het laatst hartverscheurend. (...) En dus pakken de donkere wolken zich dreigend samen in deze roman, maar zat ik er nog bij te glimlachen ook.
NSTC 500107446 · CB-relatie 7500411 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.