Kunst en cultuur zijn van grote waarde voor de kwaliteit van ons bestaan. De sociaal-democratie heeft van meet af aan hun betekenis voor de emancipatie van de arbeidersbevolking onderkend. Zij droeg in belangrijke mate bij aan een actieve cultuurpolitiek - eerst op gemeentelijk, na de oorlog ook op landelijk niveau. Maar de politiek heeft inmiddels steeds meer afstand van haar verantwoordelijkheid op dit terrein genomen. De ingrijpende bezuinigingen van het kabinet-Rutte I betekenden in dit opzicht een harde breuk, die door het tweede kabinet-Rutte niet ongedaan is gemaakt. Terwijl juist nu een actieve overheidsrol dringend nodig en gewenst is - als tegenwicht tegen de opmars van marktdenken en commerciële belangen in en rondom de cultuursector; en ter correctie van de sociaal-culturele ongelijkheid die scherpere en hardnekkige vormen aanneemt.Frans Becker en Paul Kalma brengen de culturele traditie van de sociaal-democratie in beeld, analyseren de recente economische en politieke ontwikkelingen rondom de cultuursector en nemen krachtig stelling tegen de onder de kabinetten-Rutte ingezette lijn. Inspiratie daarvoor vinden zij niet alleen in het verleden, zoals bij het gedachtengoed van de Amsterdamse sociaal-democratische kunstwethouder Emanuel Boekman, maar ook in het werk en de opvattingen van hedendaagse kunstenaars en cultuurdragers - waarvan een aantal voor dit boek werd geïnterviewd. KUNST OF KOOPWAAR besluit met aanbevelingen voor zo'n andere politiek.