'Ik wil vanavond nog je antwoord. Ik moet
straks terug naar Londen. Ik wil weten waar
ik aan toe ben.' Hij bleef staan en nam zijn
arm van Thera's schouder.
Langs de smalle gracht stonden de linden
in bloei. De bloesem verspreidde een
honingzoete geur. Een knalgele maan dreef
op het wateroppervlak. Twee zanglijsters
zongen hun kelen schor. Het was een avond
om verliefd te worden op iedere redelijke man die langskwam. En Jaap
was een redelijke man.
Nog diezelfde betoverende lenteavond gaf ze hem haar jawoord. Toen
het tijd voor hem werd om naar Londen terug te gaan, liep ze met hem
mee naar de voordeur. Hij boog zich naar haar toe en gaf een zoen die op
haar oor terechtkwam.
Vanaf het trottoir keek ze hem na. Er ging een vreemde siddering door
haar lichaam. Het leek alsof ze alles wat er eerder in haar leven was
gebeurd van zich afschudde. Ze draaide zich om en liep terug naar de
deur. Een lichte bries stak op. Een wolk schoof voor de maan. De lijsters
hielden op met zingen. De zoete geur van de linden werd verdrongen
door de benzinedamp van zijn auto.