Eén van de vijftien longlist genomineerden op Hebban, en meteen ook het eerste boek dat ik gelezen heb voor mijn eigen persoonlijke challenge: ze alle vijftien lezen voor de winnaar bekendgemaakt wordt. Kwijt is meteen een van mijn favorieten. Het verhaal gaat over een Londense bakker die ontwaakt in zijn ouderlijk huis, ver weg van Londen, met twee jaar aan herinneringen kwijt. Zijn vrouw is spoorloos verdwenen en zijn bijna-achttienjarige zoon Vince wacht tot hij als meerderjarige het huis mag verlaten. Jim, het hoofdpersonage, herinnert zich niet wat er gebeurd is en dat wordt niet in dank afgenomen door Vince, die hem uiteraard niet gelooft. Jim probeert vervolgens wanhopig om zijn herinneringen terug te krijgen, voor hij zijn zoon voorgoed kwijt is. Waar het boek aanvankelijk vrij rechttoe rechtaan begint - zelfs met een bijzonder plot als dit - wordt al snel duidelijk dat niets is wat het lijkt. Elk hoofdstuk brengt de lezer dichter bij een complex plot, geheimen die onthuld worden en vooral een einde dat zo vernuftig in elkaar zit dat je het ademloos uitleest. Kwijt heeft me volledig verrast en verbluft achtergelaten. Dit is geen bloederige en al helemaal geen typische thriller, wat het zo bijzonder maakt. Het is een verhaal dat je langzaam maar zeker meesleept in de wereld van Jim en Vince en je achterlaat met de vraag wat jij zou doen als dit jou zou overkomen? Absolute aanrader.