Dit verhaal gaat over de dag aan het begin van de winter, in het leven van een doodgewoon echtpaar, de dag waarin de zon opkomt en weer ondergaat, waarin de weerman veel bewolking aankondigt en wijst op de mogelijkheid van nachtvorst, waarin de krant keurig op tijd op de mat valt. En als het avond is geworden heeft hij afscheid genomen van haar en heeft zij afscheid genomen van alles en iedereen.
'Langs het pad stond guichelheil' is zo een ingetogen requiem.