Voor Haar gouden tijd, oorspronkelijk genoemd l’Âge d’or d’une femme kruip ik in de huid van een jonge vrouw die zich in de gouden tijd van haar leven bevindt. Ze houdt van mannen en vrouwen, ze houdt van anderen en ook van zichzelf. Dolgraag voelt ze de aantrekkelijk tot de ander, tast ze hierbij de grens af van wat kan en niet kan, van wat normaal en abnormaal is. Ze laat zich hierbij door haar levendige fantasie inpakken, waardoor het voorkomt dat ze zich sommige dingen inbeeldt, hetgeen haar echter ironisch genoeg soms goed uitkomt omdat ze op die manier inspiratie opdoet voor haar schrijven. Ze geeft zich zelden rechtstreeks bloot aan iemand, niet aan vrienden noch aan vreemden, en wacht tot ze thuiskomt om haar emoties te uiten op een vel papier.