Wanneer een auteur een behoorlijke mensenkennis en een rijpe levenservaring heeft verworven, wanneer hij een met de blik van een begaafde kunstschilder mensen en dingen, de natuur en de samenleving aanschouwd, wanneer hij tevens op een geheel eigen wijze die onder de indruk gekomen is van de overweldigende waarheid van het Evangelie, dan kan hij het boek schrijven, dat "Lavinia" geworden is. Lavinia is een Romeins jongmeisje uit patricische familie, dat door een gril van Keizer Tiberius wordt gedwongen voor een tijd te gaan logeren bij haar oom, de landvoogd van Judea: Pontius Pilatus. Door een uitvoerige briefwisseling met haar vriendin Portia blijft zij met dromen in contact. Uit deze correspondentie is een "keuze gemaakt" van elf uitvoerige brieven, waarin zij haar indrukken weergeeft van land en volk en van de merkwaardige gebeurtenissen die zij van nabij mede beleeft en die de jonge heidense vrouw in aanraking brengen met de Man uit Nazareth, hetgeen op den duur en zeer nauwe persoonlijke aanraking wordt. Een nauwlettender lezer zal deze roman misschiennòg minder "historisch" en nòg iets meer anachronistisch vinden dan de schrijver zelf al erkent in zijn inleiding. Men moet dit boek dan ook niet in de eerste plaats als historisch relaas lezen, maar veeleer als het weergeven van een ontdekking, gegoten in de vorm van een boeiende roman, de ontdekking van de geestelijke macht die de wereld en de mensen in de diepste grond heeft veranderd en nog steeds veranderen kan.