Tussen 1907 en 1952 reed pal langs de Mont Ventoux een trein. Le petit train du Buis heette de gecombineerde personen- en goederentrein in de volksmond. Sjaak Henselmans (fotografie) en Stephan Steinmetz (tekst) zochten ter plekke naar markante sporen van het verleden. De zoektocht levert bijzondere beelden op die langs het oude spoortracé gemaakt zijn en een keur aan verhalen. Beelden van vervallen industrie, stationnetjes met een nieuw leven, verlaten spoorbruggen; verhalen over een failliete wijnhandel, een vechtpartij tussen Franse werklozen en Italiaanse gastarbeiders, een verlaten kuuroord en het filefietsen op de Mont Ventoux. Met een opgeheven spoorlijn als houvast portretteren de auteurs een onbekende zijde van de Provence. Le petit train de verdwenen trein naar de Mont Ventoux is geschiedenis, architectuur, reisgids en spiegel van het hedendaags toerisme ineen.Een boek over de verdwenen spoorlijn naar de Mont Ventoux. En hoe er nu aan toegaat op het oude tracé. Tussen 1907 en 1952 reed er vier maal daags een trein bovenlangs de Mont Ventoux, van Orange naar Buis-les-Baronnies om precies te zijn. Wij, dat zijn architectuurfotograaf Sjaak Henselmans en Stephan Steinmetz, hebben in het najaar van 2009 dit tracé opnieuw tot leven gebracht. Daarbij hebben we - elk op eigen wijze vastgelegd wat frappeert als je het tracé vrij precies volgt: een failliete wijnhandel in een oude spoortunnel, een viaduct waar ruim honderd jaar geleden Italiaanse gastarbeiders werden aangevallen door lokale werklozen, een oude vrouw die ontkent dat er ooit een trein reed, een lange ijzeren goot die als spoorbrug alles heeft overleefd, een rivier die overstroomde met rampzalige gevolgen. De zoektocht levert een boekje op met circa twintig foto s die óp of pal langs het tracé gemaakt zijn en achttien teksten. Het zijn cursiefjes over de aanleg, de Franse autochtonen toen (gewelddadig nationalistisch) en nu (idem), het toerisme toen (kuuroorden) en nu (de fietsgekte rond de Mont Ventoux), de charme van de trein. Het is een mengeling van persoonlijke waarnemingen en licht sociologisch getinte informatie over de geschiedenis van de streek en de importantie van het spoorwezen. Soms komen beeld en tekst heel dicht bij elkaar, vaker niet. In alle gevallen laten beeld en tekst een onbekende Provence zien, ditmaal niet in lavendel gedrenkt.