Lans Stroeve schrijft ongewone teksten, die qua vorm balanceren tussen proza en poëzie. Ze slaagt erin om vanuit ogenschijnlijk normale, alledaagse gebeurtenissen een metafysische realiteit te creëren. Gebeurtenissen overstijgen zichzelf met als gevolg dat het werk een hoog spanningsveld meekrijgt. Daardoor boeit het werk van begin tot eind en laat het zich niet in één keer benoemen. Teksten van een ongemeen hoog niveau.