Ignaas Spruit heeft samen met zijn studenten uitgebreid onderzoek gedaan naar de leeuw. Zij nemen afstand van de bestaande darwinistische visie op de evolutie, verwerpen de indeling van de leeuw in de categorie van de panterachtigen en trekken andere conclusies uit hun gedrag dan tot nu toe werd aangenomen.Zo zijn zij van mening, dat de leeuwenmaatschappij een matriarchale opbouw kent. Ook stellen zij, dat leeuwen niet uitsluitend gedreven worden door hun instincten en slechts veranderen door genetische factoren (Darwins idee), maar dat ze leren en weten wat er om hen heen gebeurt. Dit vraagt om een andere benadering van deze diersoort. Vanuit deze opvatting heeft dat ook belangrijke consequenties voor de plaats, die wij de leeuw in het ecosysteem geven.Dit boek beschrijft een zoektocht naar het "waarom" van historische en huidige opvattingen. Via een vergelijking van literatuur, tv-documentaires en modellen die wetenschappers hanteren ter verklaring voor gedrag, krijgt de lezer meer inzicht in de natuurwetenschappelijke context van de leeuw en andere roofdieren die met de leeuw leven c.q. leefden: tijgers, hyena's, panters, wilde honden en de cheeta, maar ook de nu uitgestorven sabeltandroofdieren.Spruit trekt met zijn studenten eigen conclusies, na langdurige discussies en na zorgvuldige bestudering van bestaande opvattingen en theorieën, zoals over kindermoord. Dit boek biedt een nieuwe en baanbrekende kijk op een majestueus dier als de leeuw, met een nieuwe classificatie van de katachtigen tot slot.