Op een toegankelijke manier brengt Tenzin Wangyal de voor ons westerlingen vaak zo abstracte onderwerpen van sterven en dood terug tot de alledaagse proporties: sterven is doodgewoon.

Tijdens een verblijf in Nederland sprak Tenzin Wangyal Rinpoche over waken, slapen, dromen en de dood. Vragen die daar de revue passeerden: 'Wat is sterven anders dan slapen gaan. Hoe is de kwaliteit van je slaap, en hoe helder is je droom? Hoe wakker ben je overdag?' Tenzins lessen zijn vooral waardevol voor mensen die werken met stervenden, of dit in hun naaste omgeving meemaken. De vraag hoe om te gaan met de vele emoties rondom stervensbegeleiding komt meerdere malen terug.

De boeddhistische leer van de elementen, hoe we kunnen overschakelen van uiterlijke - lichaam en zintuigen - naar innerlijke ondersteuning op het moment dat ons lichaam het stervensproces binnengaat wordt hierin toegelicht. Het proces zelf en meditatieve beoefening komen aan bod. Uitgangspunt hiervan is en blijft het uiteindelijk achterlaten van alle illussies en het louter zien van wat is, ook wel verlichting genoemd.

Tenzin Wangyal Rinpoche, geboren in Amritsar in India, is leraar in de meditatieve dzogchentraditie van Tibet. Vanaf zijn dertiende jaar studeerde hij bij meesters van zowel de böntraditie als de verschillende boeddhistische scholen in Tibet. Hij voltooide een elf jaar durende studie van de bönreligiën dzogchen aan het Bönpoklooster in Dolanji (India), waar hij de graad van geshe behaalde.