De Amsterdamse schilder Johan Buning maakte talloze stillevens, interieurs, landschappen en enkele portretten. Tijdgenoten roemden hem om de puurheid en fijnzinnigheid van zijn werk. Was hij in de jaren vijftig van de vorige eeuw nog zeer succesvol, tegenwoordig is hij nagenoeg onbekend. In deze eerste monografie, geïnitieerd door de Stichting Otto B. de Kat, wordt zijn leven, oeuvre en opmerkelijke carrière onder de loep genomen.Johan Buning was autodidact. Via de kunstenaarsverenigingen leerde hij onder anderen Jan Sluijters, Otto B. de Kat en Bob Buys kennen. Hoogtepunten in zijn carrière waren de grote jubileumtentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam in 1953 en zijn deelname aan de Biënnale van São Paolo van 1961. Bunings werk stond aan de basis van de collectie van Museum Henriette Polak in Zutphen. Juist die fascinatie voor de gewone dingen, maakt dat Bunings werk tijdloos is en de kijker op zijn beurt in een positie manoeuvreert, waarin ook hij de tijd moet nemen om 'het gewone' in zich op te nemen.