‘Ik zag overal Securitate. Ik dacht dat er microfoons in de muren zaten. Ik werd achtervolgd door spionnen, Russen, Securitate. Ik had niets meer onder controle. Mijn leven was in gevaar. Ik was een gevaar voor mezelf en anderen. In huis moesten de hele dag alle lampen aanblijven. Ik was doodsbang.’In Leven onder de blauwe ster vertelt Josi Farcas in alle eerlijkheid zijn turbulente levensverhaal. In de jaren zestig en zeventig groeide hij op in het communistische regime van de Roemeense dictator Ceaușescu. De Securitate, de Roemeense geheime dienst, hield iedereen in het oog. Al in zijn vroege jeugd besloot hij zijn land te ontvluchten. Zijn eerste vluchtpoging mislukte: hij werd gevangen genomen en moest dwangarbeid verrichten. Diverse keren heeft Farcas de dood in de ogen gekeken, ook toen hij later zijn jongste broer en zijn zus hielp om te vluchten naar de vrijheid. In de kofferbak kwamen zij de Nederlandse grens over. Als gevolg van alle spanning kreeg Farcas last van psychoses. Zijn eerste psychiater adviseerde hem een boek over zijn leven te schrijven. Dat deed hij. Zijn verhaal heeft nu een stem gekregen.