Anna Terruwe opende in september 1945 een praktijk als zenuwarts inNijmegen. Zij kwam in conflict met kerkelijke gezagsdragers over de moreleverantwoordelijkheid van katholieken met psychische problemen. Daarnamaakte zij naam als grondlegger van de bevestigingsleer, die draait om hetversterken van elkaars eigenwaarde door waarachtige wederzijdse aandacht.Op basis van bronnen die Terruwe buiten haar archief hield, belicht MaritMonteiro Terruwes relatie met leermeester en mentor Willem Duynstee. Hijdeed uitvoerig verslag van ‘mededelingen’ die zij van Jezus dacht te krijgen.Monteiro laat zien hoe functioneel ze waren voor Terruwes professioneleambities en positionering als katholiek psychiater in een seculariserendesamenleving.